ನೂರಾರು ಹಳೆಯ ದೂರುಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಜಿಗಳ ಉದ್ದನೆಯ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ನೇತುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ಬಿಸಿ ನೆಲದಾದ್ಯಂತ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಲೆಕ್ಟರ್ ಕಚೇರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ನೋಡುಗರು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡರು. ತನ್ನ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಮುಖೇಶ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಆಡಳಿತವು ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕಚೇರಿಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಓಡಾಡಿ ಬೇಸತ್ತ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೂಗು. ಪ್ರಶ್ನೆ: ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಾಗಿಯೇ ಅಥವಾ ಬಡವರ ಧ್ವನಿಯು ಕೇವಲ ಫೈಲ್‌ಗಳ ಪರ್ವತದ ಕೆಳಗೆ ಹೂತುಹೋಗಿದೆಯೇ?

ಆಡಳಿತವು ಯಾವಾಗ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಈ ರೀತಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ?